De Veemarkt veroverd op de Joden!

Het Nationale Dagblad doet op 10 februari 1941 uitgebreid kond van de herovering van de aan de Zeeburgerdijk gelegen Veemarkt op de Joden. Het weinig opwekkende bericht wordt hieronder in zijn geheel overgenomen om de lezer een glimp te geven van de Nationaal Socialistische geest, die er toe leidde dat uiteindelijk meer dan 600 Joden uit de Indische Buurt in Midden Europa werden vermoord.

Nat. Socialistische overwinning in de hoofdstad

Het slachthuis is ons! De groote doorbraak van den boerengeest. Roskam klaagt Ir. Louwes aan.

Veertien schepen voor ons bestemd graan naar Engeland.

(Van een bijzonderen medewerker)

In de geschiedenis van Nederlands hoofdstad behoort Zaterdag de 8ste van Sprokkelmaand 1941 als een groote dag te worden aangeteekend. Want op dezen gedenkwaardigen dag heeft Boerenleider, kameraad Roskam, temidden van honderden werkers, die den nieuwen tijd verstaan, er “de groote doorbraak” als werkelijkheid vastgesteld, de groote doorbraak van den ouden volkschen boerengeest, die aanwassende tot een zondvloed, uit Amsterdam en uit heel ons goede volk zal wegspoelen al het vreemde vuil, dat eeuwen van wancultuur en toenemende verwording op en in het volkslichaam afzetten, zoodat het zichzelf nauwelijks nog herkennen kon.

Niet in een deftig aangekleede feestzaal, temidden van gerokte en gedaste burgers-in-goeden-doen, niet in de omgeving dus, waarin zich ten tijde van wijlen de democratie belangijk geheeten gebeurtenissen plachten af te spelen, bevonden we ons om getuigen te zijn van de eerste zwaar bevochten overwinning der nationaal-socialistische daadkracht in het Amsterdamsche werkersleven. Neen, daar, waar het werk zalf gedaan wordt en omgeven door de arbeiders in de arbeidskledij: in het hoofdstedelij slachthuis-in-vol-bedrijf beluisterden we den dreunenden stap van den nieuwen tijd in harde, eerlijke mannenwoorden, in geestdriftig gezongen liederen van strijd en zegepraal, in het rumoer van den arbeid zelf, die daar voor velen plotseling aan anderen zin heeft gekregen, omdat “Vreugde en Arbeid” den ouden vloek van den arbeid teniet gedaan heeft!

Wij hebben in ons blad een- en andermaal melding gemaakt van hetgeen het Nederlandsch Agrarisch Front, tezamen met het N.V.V. (Bond van arbeiders in Voedingsbedrijven) ondernam om te komen tot verbetering van de hoofdstedelijke vleeschvoorziening en het lot van de volksgenoten, die daarbij werkzaam waren. Zaterdag nu vond dit een en ander zijn voorloopige bekroning in “de verovering van het slachthuis” door en voor het nationaal-socialisme, al kan dit nog niet in héél het uitgebreide terreinen- en gebouwencomplex […] zijn zuiverenden invloed laten gelden.

Voor de poort en op de binnenplaats klonk al bijtijds des morgens de roep van de zwarte soldaten, die er met hun strijdbladen colporteerden. De slachters van het Gilde en hun helpers in kraakheldere witte uniformen begroetten met stralende gezichten vele al of niet in uniform of zwart hemd gekleede gasten. Vanuit een der ruime en lichte nieuwe hallen liet een orkest van “Vreugde en Arbeid” onze nieuwe nationale liederen hooren, en een en ander veroorzaakte een opgewekte drukte, schiep een ongekende sfeer. Vroeger was het in deze omgeving op Zaterdagen stiller dan anders. Toen beheerschte Juda de zoo belangrijke werkplaats der voedselvoorziening en Sjabbes was Sjabbes! Nu is het Zaterdag en het zal Zaterdag blijven, daar valt niet meer aan te twijfelen!

In de ruime vleeschhal, die de Gildeleden tot feestzaal hadden ingericht, hingen tientallen groene vlaggen met het gouden zonnerad, dat het zinteeken van het Agrarisch Front is, geflankeerd door het oranje-blanje-bleu en door stoere platen, waarmee het N.V.V. de eer van den arbeid verkondigt. Lange tafels stonden met bloemen getooid, gereed voor honderden dischgenooten die aanschooven zonder te letten op rang en stand: een heerbaanleider der W.A. naast een snorrebaard die het slachtmes hanteerd, streekgemachtigden van het N.A.F. in goede kameraadschap naast veedrijvers van de hallen: een stuk socialistische volksgemeenschap, nieuw en toch voor ons zoo volkomen vertrouwd. Zoo moet het en zoo zal het zijn, overal waar nieuw Nederland “de groote doorbraak” beleeft!

Nadat de propogandaleider van den Bond van arbeiders in de Voedselbedrijven in zijn welkomstwoord onder algemene toejuiching had vastgesteld, dat dit de dag zou zijn, waarop in het Amsterdamsche slachthuis de eenheid aller werkers werd gegrondvest en de sociale gerechtigheid haar inree deed, dank zij de goede samenwerking van Agrarisch Frond en N.V.V., sprak kam. G.A. de Hartogh, propagandaleider voor de stad Amsterdam voor het N.A.F. Gloedvol schetste hij den strijd der afgeloopen 9 jaren, een strijd, die werd gestreden, omdat wij wisten dat ons volk niet zóó ziek was als het leek. Als men ons dan minachtend wees op onze kameraden en in burgerlijke zatheid vroeg: wilt ge met dat zoodje een toekomst bouwen, dan was ons antwoord: ja, juist met dat zoodje, want dat is de arbeidersmassa, het edelste deel des volks. Zonder deze arbeider en deze boeren zou inderdaad dit volk geen toekomst hebben.

Spr. dankte den waarn. directeur van het slachthuis – het vreemde woord abattoir wordt heden afgeschaft! – dr. Feenstra en diens plaatsvervanger, dr. van Manen, voor hun medewerking en richtte zich tot den leider der vakgroep “Vaa en Vleesch” van het N.A.F., dr. J.J. Meijer, die reeds jaren strijd voerder voor noodzakelijke veranderingen bij de vleeschvoorziening. Dat burgemeester De Vlugt geen gehoor gas aan de uitnoodiging om aanwezig te zijn, verontschuldigde spr., wijl hij pas ziek geweest is, dat wethouder Van Meurs te drukke ambtsbezigheden had, bewees slechts, hoezeer hem de wezenlijke sociale belangen ter harte gaan, diep kam. Hartogh onder algemeen gelacht uit, waarna hij zich nog met eenige hartelijke woorden richtte tot de aanwezige Duitsche gasten, onder wie kam. Rodekro als vertegenwoordiger van den gevolmachtigde voor Noord-Holland, dr. Seidl.

Met de genoodigden werd een rondgang gemaakt door een deel van het slachthuis, terwijl twee koeien, getooid met zwart-roode linten, werden binnengeleid en geslacht, om te laten zien hoe dit met de nieuwste technische middelen geschiedt. We kyunnen daarover nu niet uitvoerig zijn, en volstaan met te zeggen, dat men geen beter beeld kan krijgen van de kracht van den nieuwen geest in den practijk des levens, dan door het verschil op te merken tusschen het slachten der witte mannen van het Gilde en dat, elders in hetzelfde gebouw, door “vieze kerels” in manchester en met bloedkorsten bedekte blauwe kielen die nog aan het oude vasthouden. Om van den Jodenhoek maar niet te spreken!

Eenmaal, zei kam. Hartogh, zal het heele slachthuis van ons zijn. Nu is Juda er nog omdat wij geen Joden zijn. Zij zouden, de macht hebbende, ons aan de boomen langs Amsterdam grachten ophangen, wij zullen iets van onze volksche arbeidskracht geven om hen eenmaal te brengen naar de plaats, welke hun zal worden toegewezen.

Een der met het Gilde samenwerkende grossiers, kam. Van Rijn, vertelde één en ander over de verbeterde slachtwijze en dan begaf men zich weer naar de feestzaal, waar dr. Van Manen mededeelingen deed over cursussen in bacterieleer en practische vakbelangen, welke vanwege de Slachthuisdirectie, in samenwerking met het Gilde gegeven zullen worden en waaruit blijkt, dat er ook den deze iets veranderd is. Vroeger werd de directie beschouwd als een politie-instelling, die de slagers op de vingers moest kijken; nu weet men, dat men arbeidskameraden is, in dienst der eene volksgemeenschap.

DE BOERENLEIDER OVER “DE GROOTE DOORBRAAK”

Hartelijk toegejuicht beklom dan boerenleider E.J. Rosman Hzn. het spreekgestoelte. In klare, kernachtige woorden sprak hij van de groote doorbraak in ons volksleven. En hetgeen hij op deze merkwaardige plaats aan het volk meedeelde over “voedseldictator Louwes” was de aanklacht voor het hoogste gerecht: het volksgeweten. Dat gerecht heeft zonder bdenken het vonnid uitgesproken: “Weg met hem!” Als schoten knalden de woorden door de wijde ruimte: het werkende volk, dat zich bewust werd, hoezeer zij, die nog in hoogheid zitten, het verraden hebben heeft geen bedenktijd noodig. Daar, in het Amsterdamsche slachthuis, is het oordeel geveld: wanneer het vonnis voltrokken zal worden en hoe, dat is een zaak van den tijd en van Louwes’ eigen verstand. Nu kan ook hij nog deelen in een zekere barmhartigheid; of dat ook straks nog kan, durven wij niet te garandeeren.

Van nu af, zoo zei Roskam, zal dit hoofdstedelijk slachthuis weer zijn het verlengstuk van de boerderij. Gij, Amsterdammers, hebt dat nooit zoo gevoeld. Er was scheiding gekomen tusschen stad en land, tusschen boer en stadsarbeider. Deze muur moet doorbroken worden. Maar er was meer en erger dan die muur. Zwaar als donderwolken ligt de ban om een vreemden geest over ons volk en dreigt het dood te drukken. De stad weet niet meer van het bruischen van de zee en kent het geluid van den donder van het land niet meer. Het licht en de vreugde van ‘n natuurlijk leven zijn weggenomen. Met intellectualistische kolder en economische kunstgrepen is geen volk te redden. Dat kan alleen de kracht van de volksche geest. Deze kracht en deze wil hebben in Amsterdam vandaag hun overwinning bevestigd: de muur wordt doorbroken.

Roskam schetste dan, hoe het Jodendom de Amsterdamsche groentemarkt veroverde door voorschotten aan boer en tuinder en credieten aan winkeliers en hoe het ook de vleeschvoorziening beheerschte. Voortbrenger en verkooper werden van elkaar gescheiden. Tusschen hen in zat de Jood en Juda veroverde beider geld. Zoo was tot voor kort het volk. Daartoe moest de boer werken voor de wereldmarkt en kreeg Engeland onze boter voor 40 ct. per kilo (Foei-geroep_. Deze wereld van Joodsche macht is nu evenwel door de kracht van Hitlers Germaansche zwaard in elkaar gedonderd. En toch zijn wij met de verraders van ons volk nog niet klaar en zijn zij niet weg.

DE MISDAAD VAN LOUWERS

Wij moesten in de eerste Meidagen door hetgeen er in ons land gebeurde, vreezen, dat de oorlogsstorm over ons land zou komen. Ik heb drie zonen: een hier in Amsterdam, een was soldaat in het Nederlandsche leger, de derde zal boer worden. Dien derden heb ik over den Oostgrens gezonden en gezegd: ploeg den Germaanschen grond en bewaar het bloed van ons geslacht. Toen kon ik rustig mijn noodlot afwachten, als ook ik op den 10den Mei werd weggesleurd. En nu de tegenstelling.

Op dien tienden Mei was ik in Den Haag en ook dir.-generaal Louwes. Op dien dag, waarop de oorlog uitbrak, waren er 14 schepen met graan onderweg van Amerika naar Nederland, om als voedsel voor ons volk te dienen. Wat deed nu Louwes? Niet anders dan heel den dag telefoneeren met Londen en Parijs, dat de 14 schepen, niet naar ons land mochten komen, maar in Frankrijk of Engeland moesten blijven. (Geroep: Hang ‘m op!). De Nederlandsche regeering wist, dat het pleit op Zondag 12 Mei al verloren was, de wapenstilstand werd alleen nog niet gesloten om zekere lieden in staat te stellen het land te verlaten. Dien Zondag heeft Louwes een specialen ambtenaar naar Londen gestuurd om dat graan in elk geval uit ons land te houden. Het is gelukt! Maar deze lieden, die dit op hun geweten hebben, zitten er nog en “besturen de voedselvoorziening”. Mannen en vrouwen, werkend volk, moet dat nog langer duren? (Geroep: geen dag meer! Weg met hem! Foei!).

Als de storm van verantwaardiging geluwd is, spreekt Roskam verder.

Hier is dus vandaag de groote doorbraak gekomen! Hoe kan dit? Doordat uw bloed boerenbloed is. Uw vaders en grootvaders kwamen van het land en hun grootvaders waren vrije Germaansche erfboeren. Hij schetst dan, hoe volksvreemde stelsels ons boerenstelsel deden verarmen, hoe de zonen naar Amerika en naar de steden moesten, waar het beste bloed verloren ging. Dat nu was de bedoeling der vreemde machten, die de volken willen onderweroen. Zij haten ons, omdat wij de waarheid zagen en wij haten deze Joden en hun satellieten, de Louwesen en hun kornuiten. En wij mogen hen haten terwille van dit volk, dat wij zoo materloos liefhebben. Hou zee!

Aldus de boerenleider in de voormalige burcht der voedselverdieners. Na deze “programrede” heeft dr. Meijer uiteengezet, hoe de toestanden in de hoofdstedelijke vleeschvoorziening veranderden door den nieuwen geest van kameraadschap en voerde voor het N.V.V. namens de commissaris kam. Woudenberg, Kam. J. de Haas, het woord, terwijl kam. Hartog in felle bewoordingen de toestanden onder ‘t beleid van de democratische anderen hekelde en daartegenover stelde hoe het kan zijn en zal zijn, nu de locomotief van het nationaal-socialisme onder stoom is en rijdt om niet weer stil te staan.

Tenslotte vereenigden de werkers en de genoodigden zich aan een genoegelijken broodmaaltijd. De tijd, waarin de heeren “dineerden” en de arbeiders op een hoek van de werkbank hun botenhammen kauwden in het Amsterdamsche slachthuis, is voorbij! Wij komen morgen nog even terug op de feitelijke veranderingen, welker doorvoering met zooveel recht door een nat.-soc. feest van den arbeid werd gevierd. De voornaamste beteekenis is wel deze, dat thans het Ned. Agrarisch Frond en het N.V.V. thans hun invloed kunnen aanwenden op de vleeschvoorziening der hoofdstad, wier bevolking tien procent van Nederland omvat.

Boerenleider Evert Roskam werd na de Tweede Wereldoorlog tot 3,5 jaar cel veroordeeld. In de jaren zestig werd hij weer actief in de politiek via de Boerenpartij. De uit IJmuiden afkomstige N.V.V.-er Hendrik Jan Woudenberg (foto onder) werd na de Tweede Wereldoorlog tot 20 jaar veroordeeld, maar in 1956 al vrijgelaten. Het is mij niet bekend wat voor naoorlogse straf bekend Amsterdams N.S.B.-propagandist na de oorlog werd toebedeeld, noch in hoeverre N.A.F.-propagandist G.A. den Hartogh bestraft werd. Stephanus Louwes overleefde alle aantijgingen van de N.S.B. en wist zich gedurende de gehele Tweede Wereldoorlog als Directeur-Generaal van de voedselvoorziening te handhaven. Het Nederlandsch Agrarisch Front overleefde de Tweede Wereldoorlog niet. Het Nederlands Verbond van Vakverenigingen (N.V.V.) werd in 1942 omgezet in het naar Duits voorbeeld gevormde Nederlands Arbeidsfront. Na opheffing hiervan in 1945 en heroprichting van het N.V.V., fuseerde deze socialistische vakbond in 1977 met het Nederlandse Katholieke Vakverbond tot de huidige F.N.V.

ANDERE ARTIKELEN:

2016 Oproep Steun voor elkaar
2016 Teruggaan of blijven?
2016 Sociale bijdrage supermarket het Lange Mes
2016 Viering 1-jarig bestaan buurthuis Archipel op het Makassarplein
2016 Interview met Mustapha Khaddari
2016 Interview met Jan Beerenhout
2016 Interview met Ahmed Marcouch
2016 Interview met Ahmed El Mesri
2016 Ontroerend afscheid van Rob van Veelen
2016 Het verloren gaan van idealen
2016 Welkom bij de offerfeest maaltijden
2016 Luier van der Laan pleegde zelfmoord door ophanging
2016 Boeken in de Javastraat
2016 Offerfeest voor vluchtelingen en armen
2016 Nu inschrijven taalcursussen Assadaaka!
2016 Bekende Indische Buurters
2016 Uit de geschiedenis van het Ambonplein
2016 Sprokkelingen uit de geschiedenis van het Makassarplein
2011 Cameratoezicht
2009 Radicalisering
2004 Gevoelens van onveiligheid
2004 Belwinkels in de Javastraat
2001 in het ghetto ( ode aan de indische buurt)
2000 De wisselwoningen
1994 Reality-serie Bureau Balistraat
1997 Verslaafde schiet twee agenten neer
1996 Ulu Camii
1995 An Nasr Moskee
1993 De moord op Andre Hartman
1992 Nordholt doet grote hashvangst
1988 Medewerkers bezetten ontmoetingscentrum aan Javaplantsoen
1985 Buikschot
1982 Vijftien jaar cel voor B. uit de Bankastraat
1982 Horrorhuis aan de Kramatweg
1981 Anti-Fascisten tegen Amicales
1980 Enige kraakkranten
1979 Kraakgroep Indische Buurt
1979 De Buurtwinkel
1978 De pyromaan van de Soembawastraat
1978 Anarchistisch Nonnen Front
1977 Heroine
1977 Familiedrama leidt tot hamermoord
1976 Linkse actie
1975 Bordelen en sexadressen in de Indische Buurt
1974 Buikschot uit noodweer
1973 Experiment genezing
1973 Marokkaanse, Tunesische, Spaanse en Turkse buurtgenoten opgelet
1972 Het urinoir aan de Valentijnkade
1971 Leefbaarheidsproblemen van onze buurt
1970 BB - weg ermee!
1970 Auditie voor Hair in het Bavohuis
1969 Het grootste bejaardenhuis van Nederland
1967 Etage brandt uit in de Ternatestraat
1966 1966: 8 kleuterscholen, 19 lagere scholen en 10 scholen voor voortgezet onderwijs
1965 Outsiders in de Archipel
1964 Boer Koekoek in de Indische Buurt
1964 Doopsgezind Jeugdhonk in de Tweede Atjehstraat
1964 Moord in de Perlakstraat
1961 C.P.N. demonstreert tegen atoombewapening
1960 Ernstig tramongeval
1960 Ontploffing op het Ceramplein
1959 Met getrokken pistool op de Valentijnkade
1958 Boenen ter ere Gods
1958 EVC-man afgetuigd in telefooncel
1957 Een verhoord gebed in de Gorontalostraat
1955 Jaap Brandenburg spreekt in de Archipel
1954 Europese Defensie gemeenschap = fascisme
1952 Hand verloren aan de Riouwstraat
1951 Militaire oefeningen in de Indische Buurt
1950 Overtreding van het hamsterverbod
1950 Jopie en Louis Agterberg en Frantiszek Janiga
1949 Wielerronde Indische Buurt
1949 Dienstweigering aan de Gorontalostraat
1948 Koningin Juliana bezoekt de Indische Buurt
1948 Waarheidswinkel
1946 Herbegraving Jelle Posthuma
1945 Meester Padding
1945 Ontspanningsvereniging Flevo
1945 Schietpartij op de Dam
1945 Katja, beul van Vught
1944 Hongerwinter
1943 N.S.B.-ers
1943 Bommen op de Eltheto!
1942 Max Blokzijl spreekt
1942 Jeugdstorm marcheert!
1942 Zum Stehlen ausgeschickt
1941 Moord in de Javastraat
1941 Februaristaking in de Indische Buurt
1941 De Veemarkt veroverd op de Joden!
1941 W.A. actief in de Javastraat
1941 De vermoording van de Joodse Indische Buurt
1941 Ds. Tonnon
1941 De verwijdering van Joodse leerlingen van de Ambachtschool aan het Timorplein
1940 Bommen op de buurt
1940 Zwartepoorte kampioen...
1940 Inzameling voor gebombardeerd Rotterdam
1940 Oorlog in de Indische Buurt
1939 Shell Sportpark
1939 Pontificale hoogmis
1938 Het oude Zeeburg verdwijnt
1937 Jeugddag Indische Buurt
1937 Tuchteloze jeugd
1937 Razzia in de Padangstraat
1936 RK vroedvrouwen
1936 Revolutiebouw
1935 Fietsplaatjes
1935 Een tweede wijkpredikant voor de Elthetokerk
1935 De Rimboe wordt Huize Ambon
1935 Don Bosco-huis
1934 Het mastenbos aan de Insulindeweg
1934 Amsterdamsch Genootschap voor Werkverschaffing voor Onvolwaardigen
1934 Weigering Wilhelmus te zingen
1933 Het Thälmann-huis
1933 Pastoor van der Wiel
1933 Drie Duitsers
1933 Gered uit de greep van Hitler
1933 Clubgebouw Archipel
1933 Centraal Comité tegen de Radiowoeker versus Radiocentrale Broertjes
1932 Liefdesdrama in de Minahassastraat
1932 Liefdestwist?
1932 Werkloozen Strijd Comité Obistraat
1932 Agitprop vanuit de Minahassastraat
1932 Brief van een Roomsch kameraadje
1932 Samuel Verdoner, de laatste gazzen van de Indische Buurt
1931 Hersteld Luthers aan de Toministraat
1931 Rotte vis
1931 Iepen
1931 Eigenaar steenloods velt steenzetter met hamer
1931 Verkiezingsstrijd tussen C.H.U. en A.R.P.
1931 Brand in de Javastraat
1931 Optreden van Corry Vonk in het Bavohuis
1931 Het massaal spreekkoor
1930 De Nederlandse vlag misbruikt
1930 Het jonge Pieter Jellen-werk
1930 Pater Bijlhout gaat naar de Oost
1930 Joyriding
1930 Politietoezicht
1930 Gereformeerd
1930 De markt in de Javastraat
1930 Een bibliotheek voor de Indische Buurt
1930 Onhoudbare toestand bij tunnel Zeeburgerdijk
1929 Lourdes
1929 Vrijgekocht door missievriendjes
1929 Aanhouding diamantbewerker in Ombilinstraat
1929 Moord in de Gerardus Majella
1929 Venters zien geen uitweg
1929 Consultatiebureau aan de Baweanstraat
1928 Niasplein wordt Makassarplein
1928 Esperantovereniging Tagigas en l'Oriento
1928 Rechouwous-jeugd op stap
1928 Gebouw de Schakel
1928 Blind
1927 Buurtvereniging Ceram
1927 Verzuiling in het jeugdwerk
1927 Onmin in de Boetonstraat
1927 Bakkers
1927 De voorlopers van de A.H. Gerhardschool
1927 Rechercheur Kok: de eerste drugsdode in de Indische Buurt
1926 Afsluiting van de Diemerdijk
1926 Schutting
1926 Opening R.K. meisjesschool Ambonplein
1926 Het lokaal van het Leger des Heils
1926 Een wandeling door de nieuwe 'Archipelwijk'
1925 Het Zeeburgerdorp
1925 Demping van de Polderwetering
1925 Wijding
1925 Rechouwous, de Joodsche Vereeniging voor de Indische Buurt
1925 Geen man, geen cent voor het leger
1925 De rode vlag vanuit Niasstraat 61
1925 Groepsgebouw de Toorts
1925 Jan Ceton, onderwijzer aan de Bankastraat, communist
1924 Elthetokerk, bouw en opening
1924 Nieuwe straten
1924 De aanleg van de Riouwstraat
1924 Winkelweek Indische Buurt
1924 De oprichting van de Eerste Elthetoschool aan de Riouwstraat
1922 Premiewoningen voor arbeiders
1921 Een jongen, die een meisje bleek
1921 De storm
1921 Het Java-Kwartier
1921 Christelijke propaganda
1920 Een gouden swastika voor mevrouw Vrij
1920 Kinderspel in de jaren tien en twintig
1919 Moord in de Djambistraat
1918 Brand bij café Koopmans
1918 De aanleg van het Zuiderzeepark
1917 Broodoproer en revolutie
1917 Militairen maken de buurt onveilig
1917 Abortus aan de Zeeburgerdijk
1916 Zeeburgerkermis
1916 Onteigening bouwgronden
1915 Slaat den smeris dood
1914 Mene Tekel
1914 De Wild-West-Show van Texas-Tex
1914 Het noodziekenhuis aan de Zeeburgerdijk
1913 Nieuwe tramplannen
1913 Het Bavohuis
1912 Wijkgebouw Eltheto: de eerste jaren
1911 De Berlageblokken
1911 Eigen Haard bouwt Lombokstraat, Lampongstraat en Padangstraat
1911 Vereeniging voor onderwijs op Gereformeerde Grondslag
1911 Nieuw stratenplan
1911 De blindeninrichting aan de Celebesstraat
1909 De communistische Indische Buurt
1908 Jacob Pierik verdrinkt
1908 De bouwmaatschappij tot verkrijging van eigen woningen
1907 Smit springt uit het raam
1906 Stadstrand
1906 De Sabbathpaal op de Zeeburgerdijk
1905 Balistraat 48
1905 Fietsverbod
1905 Smokkelroute Zeeburgerdijk
1905 Uitslag eerste verkiezingen Indische Buurt
1905 Zweminrichting aan het Nieuwe Diep
1905 Theosofische Uitgeverszaak "Gnosis"
1903 Nieuw Muiderpoortstation
1903 Kinderlokker
1903 Moord in de Celebesstraat
1903 Derde Ambachtschool aan het Timorplein
1903 Politie in de Indische Buurt
1903 Dagpauwoog
1902 Een tramritje
1902 Arabieren
1902 Doorgang Eerste van Swindenstraat-Javastraat
1902 Relletjes in de Javastraat
1902 Illegaal caféwezen
1901 Een wandeling met Jac. P. Thijsse
1901 De wielerbaan
1900 Bierdrinkende jeugd
1900 Een nieuwe school aan de Bankastraat
1899 Snorrende kogel
1897 Floretstoot door het hoofd
1897 Bouw van de Indische Buurt
1895 De lijnbaan
1894 Halte Zeeburgerdijk
1893 Vereeniging buiten de Muiderpoort
1891 Vingertop
1890 Civiele werken rond de Zeeburgerdijk
1889 De tramomnibus
1889 Zeearend aan de Zeeburgerdijk
1887 Hotel Zeeburg
1886 Het tweede abbatoir
1886 Ergerlijk dronkemanstoneel
1882 Een dierenvriend
1881 De eerste scholen aan de Zeeburgerdijk
1881 Onzedelijke taferelen
1881 Een drankzuchtig hoekje
1880 Ringslangen
1880 Onderweg Zeeburgerdijk bestraat
1877 Een wandeling
1877 Spoorwegongeluk aan de Zeeburgerdijk
1877 Verplaatsing van de Veemarkt
1876 Gemeente Nieuwer-Amstel, Gemeente Diemen, Gemeente Amsterdam
1862 De Zeeburgerdijk als vuilnisbelt
1854 Driedubbele moord aan de Ringdijk
1844 Revolutionair aan de Oetewaelerweg
1804 Harddraverij
1761 De proef van de cole ANTIPIRIQUE
1756 Runderpest in Zeeburg
1744 Buitenplaats te huur aan de Hogendyk
1739 Een vondeling aan de Hogedijk
1733 Paalworm
1733 Oude Geele Vliegende Haerige Windhond
1714 Opening Joodse begraafplaats
1681 Verslibbing
1663 Herberg Zeeburg
1651 De Zeeburgerdijk breekt door
1647 Herberg 't Vosje
1631 Watermolen en gemaal
1563 Mijlpaal
1328 Outersdorp
1307 Zeeburgerdijk was Sint Anthonisdijk

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s